اخلاق مراقبت(غمخواری)-نل نادینگز

مراقبت؛ رویکردی زنانهنل نادینگز- ترجمه حمید پرنیانبسیاری از مردم با این موافقند که اگر ما همگی از یکدیگر بیشتر مراقبت کنیم دنیا جای بهتری خواهد شد، اما بهرغم این توافقِ اولیه سخت است که بگوییم منظورمان از مراقبت دقیقاً چیست. هدفِ این برنامه این است که واکاویای پدیدارشناختی از مراقبت به دست دهد – کاوشی دربارهی اینکه مراقبت چگونه تجربه میشود – و این واکاوی میتواند زندگیِ اخلاقیِ فردی و سیاستِ اجتماعی را رهنمون شود. ما از طریق این بحث به دو پرسش بنیادین میرسیم: ما چگونه میتوانیم از آسیبرساندن به خود و دیگران پرهیز کنیم؟ ما چگونه میتوانیم از دیگران بهتر مراقبت کنیم؟نخست، باید بگوییم که [کنشِ] مراقبت، در زندگیِ انسان [کنشی] اساسی است و بهعنوان علاقهی شخصی نباید نگریسته شود – یعنی همهی مردم میخواهند که ازشان مراقبت شود. البته، برخی از انسانها تاکید دارند که نمیخواهند مراقبت شوند. ایشان ممکن است بههنگامِ مطالبهی مراقبت، بهتندی بگویند که «نمیخواهم مراقبت شوم؛ من میخواهم محترم دانسته شوم!» یا «من از کسی نمیخواهم که مرا مراقبت کند؛ من میخواهم تنها باشم. آسایش من را به هم نزن».نظراتی از این دست نشان میدهد که برخی مراقبت را چیزی فضولانه، تحمیلی، و ویژهی کودکان و انسانهای وابسته میدانند. ممکن است کسی به این آقای ترشرو پاسخ دهد که وقتی وی میخواهد که واکنشِ مشخصی از خود نشان دهند و از روی مسوولیتمداری نیاز وی را برآورده کردند، یعنی تنهایاش بگذارند و در امور شخصیاش فضولی نکنند، آنگاه از وی مراقبت کردهاند.واقعیت این است که مردم تعریفهای متفاوتی از مراقبت دارند و همین دلیل خوبی است که وقتی داریم مراقبت را واکاوی میکنیم دیگر سراغ نمودهای متفاوت و ویژه